Home > NL > Kenji

Picture of Luca & Kenji
SweetLake Shelties
Kenji

Home Luca Kenji Foto's & Video's Over ons Links


      Stamboom  

Hoi, mijn naam is Kenji en ik ben, net als Timmi en vriendje Luca een ‘Shetland Sheepdog’ ook wel ‘Sheltie’ genoemd. Je mag ons ook Shetlandse Herdershonden noemen hoor. Voor wie het per se wil weten: de naam op mijn stamboom (want die heb ik!!) is “Blowing the Wind O’the Little Lodge”.
Op 9 mei 2011 kwam ik ter wereld in de plaats Albergen.

Mijn moeder heet Suzie en mijn vader, die in Duitsland woont, Kevin. Als je meer wil weten dan kan je op de pagina met m’n stamboom kijken.
Op de pagina van Luca is te lezen dat mijn vader Kevin ook daar een rol heeft gespeeld. Het is namelijk ook de vader van de ‘neefjes’ van Luca.

Als je m’n baasjes moet geloven dan is er iets mis gegaan bij de bevruchting. Volgens hun ben ik een halve kat, maar zelf vind ik dat helemaal niet. Ik vind het gewoon leuk om in vensterbanken te zitten – 7 cm diep is diep genoeg voor mij. En van stoel naar stoel te springen vind ik ook niet iets dat alleen katten zouden mogen doen. Tegenwoordig doe ik dat niet (zo snel) meer, want ik mag het steeds niet. Ze zeggen dat ik die 2 meter nooit haal vanuit stilstand. Kan ik best, maar als ik dat niet mag laten zien – dan niet.

Ik vind andere levende wezens hartstikke gezellig. Op straat mag ik niet eens naar de overkant rennen als daar iemand loopt. Raar hoor. Ze zeggen dat een Sheltie zich zo niet hoort te gedragen, maar ik doe het en ben een Sheltie, dus dat is onzin.
Ik hoef niet steeds geaaid te worden en vind een heleboel dingen verschrikkelijk interessant. Als ik dat dan aan het onderzoeken ben moet ik ineens luisteren en af gaan of gaan zitten en zo. Vreemd hoor, maar ik luister dan wel (want dan krijg ik een snoepje).
Ik ben gek op water – ook als het ’s-winters hard is geworden. Soms is het niet sterk genoeg en dan kom je gelijk in dat natte deel terecht. Vind ik helemaal niet erg. ’s-Zomers help ik de tuin te sproeien en ga ik graag zwemmen.

Ook ik heb met de baasjes van alles aan gehoorzaamheid gedaan. Binnenkort gaan we oefenen voor het landelijke examen. Ook ik kan natuurlijk heel goed luisteren (als ik zin heb) en ik heb dan ook, net als Luca, verschillende prijzen gewonnen.

Sporten doe ik ook: Agility natuurlijk. Dat is geweldig leuk. Ik moest in het begin wel heel vaak tegen m’n baasje schelden en, omdat ‘ie dan door me heen praatte, hoorde ik niet altijd wat ‘ie zei. Maar nu hij het ook door heeft gaat het al veel beter en sneller. Gelukkig heeft ‘ie schoenen met noppen gekocht zodat ‘ie hopelijk wat sneller is en ik het volgende seizoen niet steeds hoef te wachten. Ik loop de parcoursen ruim binnen de standaard tijd en wordt dan ook zo af en toe een ongeleid projectiel genoemd. Snap ik niet – de rest is gewoon zo langzaam.
Omdat ook ik niet aan wedstrijden ga doen, spring ik net als Luca ‘laag’. Volgens mijn baasje ben ik misschien niet eens groot genoeg om ‘middel’ te moeten springen, maar ik vind mezelf helemaal niet klein – heb best een grote mond hoor.

Ook ik moet van tijd tot tijd op de foto en video. Kan ik dat later nog eens kijken als we thuis zijn. Doe ik soms heel aandachtig, maar vaak denk ik: dat heb ik al eens meegemaakt, dus dan ga ik iets anders ondernemen.

Hou de pagina’s in de gaten, want daar komt steeds iets extra’s te staan.

Groeten,
Kenji

Home Luca Kenji Foto's & Video's Over ons Links